<< BACK TO EXHIBITIONS ORGANISED BY HANS THEYS

SMALL STUFF THREE (MEETING BERND LOHAUS)

LIJST VAN TENTOONGESTELDE WERKEN VAN SMALL STUFF THREE (MEETING BERND LOHAUS)
SAMENGEBRACHT DOOR HANS THEYS

VOOR HET
HERMAN TEIRLINCKHUIS
FRANKVELD
MUSEUM FELIX DE BOECK

MET DANK AAN KRIS VANHEMELRIJCK, SERGIO SERVELLON, IDA DE VOS, MARCEL VOSSEN EN HUGO CASAER

1) BERND LOHAUS
Van Bernd Lohaus zien we in het Frankveld de openluchtsculpturen ‘Eupen’ en ‘Frankenstein’ (pam, pam, pam… boem!), dat vorige week tot stand kwam. In het Herman Teirlinckhuis zien we de sculptuur ‘Bismarck’ uit 1964, die pas enkele jaren geleden in brons werd gegoten en in april in het Herman Teirlinckhuis voor het eerst werd tentoongesteld. ‘Frankenstein’ kwam tot stand met steun van de Vlaamse Overheid.

2) VAAST COLSON
Van Vaast Colson zien we een skateboard met het opschrift ‘No more superheroes’. Zijn werk vloeit ondermeer voort uit de skateboard-cultus uit de jaren tachtig. De tekening van de vleermuis tekende hij met een alcoholstift die hij vastgeklemd hield in een niet nader te omschrijven lichaamsdeel.

3) LIEVEN SEGERS
Lieven Segers, cineast, performance-kunstenaar, dichter en tekenaar, zend ons zaken op per post. Kris Vanhemelrijck voegt ze toe aan de tentoonstelling.

4) POL MATTHE
Pol Matthé toont twee diakijkertjes met daarin groene plaatjes met de zinnen ‘Wer kann Fußball spielen’ ‘Ohne Linien?’

5) FREEK WAMBACQ
Freek Wambacq toont rode appels met gegraveerde tekeningen van gebouwen en sculpturen die hij aantrof in de stad Giblina Nova in Sicilië. (Binnenkort toont hij in het Leuvense Stuc appels met impressies van Louvain La Neuve.) Hij heeft ook een langspeelplaat met een radioprogramma verpakt in een pizzadoos en een sculptuur gemaakt met wieldoppen. Verder ziet u zelf gebogen sculpturen die geïnspireerd zijn door het heldenleven van John Massis.

‘Dag Hans. Mijn werken hebben nog geen plaats gekregen, ook omdat het moet bekeken worden in het geheel, en ik veronderstel dat jij dit beetje bij beetje zal vormgeven.
Wel wil ik enkele dingen meegeven.
1. Record cover (pizza box, H. Teirlinck), 2007.
Moet worden opgehangen met de cirkeluitsnede aan een nageltje. Voorkant met plastic bandjes, de100%-bedrukking op zijn kop. De cirkel-uitsnede is momenteel nog te klein, maar zal die komen aangepassen wanneer ik binnenkort langskom en er al wat meer werken zijn geïnstalleerd.
2. Etnic collumn I, 2006
3. Gravures sur pommes I (Gibellina Nuova), 2007
De 18 tekeningen gegraveerd in eetbare appels zijn het best bewaard gebleven uit de 500 appels geproduceerd voor een project in april 2007. Ze moeten gepresenteerd worden, met genoeg ruimte rondom (dwz niet tegen elkaar gepakt), op een goed doorluchtte en belanglijker een droge plek.
4. Bent IV, VII & XI, 2006’

6) SOPHIE NYS
Sophie Nys toont de opeenvolgende (steeds dikker wordende) edities van een boek waarin ze beelden bewaard van kunstwerken die haar hebben getroffen in musea. De affiche is een uitvergroting van een pagina over Bernd Lohaus. ‘Ik lijk een hang te hebben naar grote spullen,’ vertelt ze lachend. ‘Ik hou van vulkanen, grote meren, grote sculpturen. Mijn eerste film ging over het grootste gesculpteerde hoofd van Lenin: het bevond zich in Siberië, in de buurt van het langste meer ter wereld. In mijn films treden deze voorwerpen op als een soort van acteurs. Via onderschriften of voice over kom je te weten wat ze denken. In een andere film zie je de woudhut van Heidegger, met als commentaar een fragment uit ‘Alte Meister’ van Thomas Bernhard. Mijn eerste film was een soort van reisverslag van een twee maand durende tocht rond de Zwarte Zee.’
Het werk van Lohaus dat u op de affiche ziet is tot stand gekomen door de houtblokken op exact dezelfde plaats te laten staan als de verhuizers ze hadden neergezet.

7) TAMARA VAN SAN
Tamara Van San heeft drie sculpturen gemaakt voor deze tentoonstelling. Eén ervan is ‘Wolk’, een polyurethaanschuimen vorm die doet denken aan een vuist. Verder is er een sculptuur te zien met roze geschilderde bakstenen, groen geschilderde bamboestokken, en een vreemde, luchtmatras-achtige oranje-roos-rode wolk, gele en witte wol, gele, glimmende tape, bolletjes van zilverpapier, etc. Ten slotte is er een one minute sculpture die bestaat uit twee met polyurethaan gevulde ballonnen, die met elkaar verbonden zijn door een bamboestok. Het werk van Tamara Van San doet mij denken aan het schijnbaar onbenullig-esthetische, maar eigenlijk radicale werk van de jonge Joëlle Tuelinckx.

8) NICO DOCKX
Nico Dockx heeft mij gevraagd een plexiglazen brievenbus te maken en die naast de bestaande brievenbus te hangen. Hij zou dan post sturen naar deze ‘Bus 2’. Helaas weet ik niet hoe een brievenbus eruitziet en heeft het Herman Teirlinckhuis helemaal geen brievenbus waar ik het werk naast kan hangen. (Bewonder de vreemde asbak bij de voordeur.)

9) KATI HECK
Kati Heck maakt prachtige schilderijen en sinds kort ook sculpturen. Ze bracht twee grote, polyester worsten naar Beersel. De eerste ligt in twee gesneden en met een weggerold oog in het gras, de tweede bungelt aan een lichtblauw touw. De dag voor de installatie had Heck de executie van een jongeman op de televisie gezien. ‘Hij probeerde nog dag te zeggen met één van zijn op de rug gebonden handen. Een echte latin lover. Een vakantielief, eigenlijk.’ Het beeld van de worsten is afkomstig van een bepaald bierfeest, waar je grote glazen bier, grote kazen en dikke vissen kan tot je nemen. Momenteel werkt Heck aan een groot bierglas, waar je in kan liggen als in een jacuzzi… Verder zien we van haar een met ecoline ingekleurde foto van haar en haar man Greg.

10) REINAART VANHOE
Reinaart Vanhoe toont vijf werken onder de gemeenschappelijke titel ‘Ik ben een stadsmens’. Het eerste werk is een stapel stickers met de titel. Er is een klankwerk met als titel ‘Autostrade’ of ‘Ritmische en frequente luchtverplaatsingen’, waarop we het geraas van het verkeer op een autosnelweg horen. Dan zijn er drie films. De eerste film heet ‘Le 11ème arr est près du 12ème arr’. De tweede film heet ‘Be rtdm’ en werd gemaakt door de Indonesische kunstenaarsgroep ‘Forum Lenteng’ die in 2006 door Vanhoe werd uitgenodigd voor de tentoonstelling ‘Neo-beginners’ in Rotterdam. De derde film heet ‘One hour of Ondrasoukup photos’.

11) ANDY WAUMAN
Dichter en beeldenmaker. Moeilijk uit te leggen. Werkt met zwart. Steenkool, prikkeldraad, spijkers, metaal. Heeft de motorkap van een rode Ferrari gekocht die hij zwart wil schilderen. Toont twee prints, een boek en een foto.

12) LARA DHONDT
Creëert schuilplekken door middel van eenvoudige toevoegingen aan een ruimte en maakt daar zwart-wit foto’s van. Ik heb haar ervan proberen te overtuigen voor ons een echte sculpturale ingreep te doen, omdat ik ze ongelooflijk sterk vind, maar ik ben natuurlijk ook heel blij met de foto. Hans Wuyts vertelde mij dat hij haar ooit zag drummen en nog steeds onder de indruk is.

13) ADA VAN HOOREBEKE
Maakt prachtige, vreemde, betoverde schilderijen met een ontploffend of desintegrerend centrum. Deze tijden naait ze sprookjes op kledingstukken.
2 september
Hello people of Small Stuff,
I need your help very quickly.
I am stitching drawings on clothes now. For this exhibition I would like to make small works on the back of your shirts. In this way I don’t need a lot of space to exhibit, and the drawings get alive with your moves. So if you want to participate, please bring a shirt or jacket with you when you go to Beersel these days and hang it in the locker room, next to the kitchen, with your name on it. I stitch something and you wear it on the opening. If you don’t like to show around other peoples’ stuff, or you think it is crap, I will hang the shirt in some way in the locker room so people can look at it closely, wear it, or do whatever with it. To use your personal clothes is part of the work. It would be nice if you can miss the jacket, shirt dress… till the end of the exhibition. You can wear them after. Clothes should be monochrome and no stretch material if possible. Thanks for your help.
Ada

16 juli
hallo hans
ik denk er aan om met iemand samen te werken die nog niet mee doet, is dat mogelijk? en tot waneer heb ik tijd om dat te beslissen...?
(heb 't nog niet aan persoon in kwestie gevraagd )
groeten ada

14) STIJN VAN DORPE
Stijn werd uitgenodigd op voorstel van Ada Van Hoorebeke. Soms ontwerpt hij protocol die hij laat uitvoeren door de bezoekers van tentoonstellingen. Nu heeft hij zichzelf en Ada gefilmd en een sculptuur in de tuin geplaatst. De bovenste lat van de sculptuur is een soort van maatstok waarmee hij het Frankveld en de tuin van Teirlinck heeft ‘opgemeten’.

15) YOKO ENOKI
Schildert. Mooi licht.

16) NELE TAS
Schilderde mensen van bovenuit gezien. Echt geschilderd, met zekere toetsen. Dit is het eerste gezicht dat ik in een van haar schilderijen heb gezien.

17) NICOLAS BAEYENS
Maakte twee jaar geleden een stalen konijn dat nu in de tuin van het Museum Felix De Boeck wordt getoond. Dit werk heet Junior en werd gemaakt voor een tentoonstelling in Lokeren. Eerste keer dat hij staal combineerde met rode lycra.

18) YOKOCHI HIRONOBU
Maker van prachtige sculpturen. Woont nu in Japan en is gestopt met beeldhouwen, maar ik wilde hem toch uitnodigen.

19) TOM LIEKENS
Maker van grote schilderijen waarin hij opgekleefde elementen zoals papyrus gebruikt om texturen te evoceren. De eerste kunstenaar die ik ken die de collagetechniek echt gebruikt om te schilderen: om een korte illusie van diepte of een bepaald materiaal te suggereren. De gouaches die u hier ziet zijn de voorontwerpen van een groot schilderij dat deel uitmaakt van de hommage aan Fred Bervoets doe momenteel loopt in het Muhka. Het is de eerste keer dat Liekens zo’n voorstudies maakt. Hij heeft ze onlangs wel al eens getoond in Hasselt.

20) NICK ANDREWS
Nick Andrews schildert vaak reisimpressies met felgekleurde, uiteenvallende of tegen elkaar geplaatste kleurstrepen. Soms splits het beeld uiteen, bijvoorbeeld rond telefoondraden op het onbeschilderde doek, waar de achtergrond rond wordt geschilderd. Wat u hier ziet zijn studies naar negentiende-eeuwse schilders. Het schilderijtje ‘The Little Cavaliers’ werd uitgevoerd op groot formaat en bevindt zich nu in het Muhka.

21) CAROLINE COOLEN
Bezorgde ons drie sculptuurtjes. Een toffe madam, maar ik ben nog niet vertrouwd met haar werk en heb haar deze weken niet ontmoet. Ik kan er dus niet veel over vertellen.

22) PHILIP JANSSENS
Maakt beelden door twee schilderijen met hetzelfde onderwerp door elkaar te vlechten of door met spiegels te werken waar je, afhankelijk van de sterkte en de plaatsing van de lichtbron, door kan kijken. Voor deze tentoonstelling bouwde hij een toonkast, waarop de spiegelingen en de beelden die vanachter het glas komen zich met elkaar vermengen (bijvoorbeeld de aan de muur hangende affiche van Sophie Nys en de boeken in de toonkast). Als je knielt zie je ook een oneindige weerspiegeling, die je van buitenaf kan bekijken (je staat zelf niet in de weg van je blik, zoals bij Horta’s trap). In het Museum Felix de Boeck toont Philip Janssens vandaag een installatie met een heel krachtige lamp. Het werk van Philip Janssens kwam tot stand met steun van het Flacc in Genk.
8 juli
Dag Hans
Het Herman huis in beersel is een zeer mooie plek. Ik ga proberen te komen de 11e, maar het is me
onduidelijk of ik, en hoe lang ik moet werken. Is de milaan spinnoff afgelopen? Wanneer komen de
werken terug? Terzijde, ken je toevallig iets van elektriciteit? Ik wil een lampenslinger maken (zoals opgehangen bij
tuinfeestjes etc.), maar dan met Metaal Halide gasontladingslampen (witte straatverlichting). Ik moet
weten of het mogelijk is om meerdere lampen aan één transfo/ballast/voorschakelapparaat, te hangen (serieel).
Groeten
Philip

10 augustus.
‘Hallo Hans. Ben je al terug in het land? Kan je eventueel de afmetingen opnemen van het glas van de vitrinekast in beersel. (lengte, hoogte, dikte) Dan kan ik een bestelling maken. Indien dit niet gaat kan je dan ook reageren? Terzijde; Heb twee weken in het frans masereel centrum gewoond. Heb er liggen drukken. Heb ook enkele fluo druks gemaakt. Ben wel geen prof zeefdrukker. Ga er later nog andere drukken. Had nooit fluo druk gemaakt zonder je idee voor de schutbladen voor het in situ boek. Wil je een druk? De fluo druk is in minieme oplage. 6 stuks geloof ik. Ik wou dit in elk geval even zeggen. Groeten Philip.’

23) TIM SEGERS
Nettenknoper en stut-kunstenaar Hij knoopt netten met een techniek die hij in Griekenland van vissers heeft geleerd. Door die netten over voorwerpen, sculpturen of gebouwen te gooien kan hij ze beklimmen en elke mogelijke in situ ingreep uitvoeren. Autonomie voor alles. Tot zijn basiskit behoren een fenomenale betonzaag, een draagbare dieselgenerator, een elektrische barbeceue en een platendraaier. Samen luisteren die naar de naam ‘Neil Young’. Voor deze tentoonstelling probeerde hij eerst een blok in de vorm van het zitje van ‘De denker’ van Rodin uit de muur van het Museum Felix de Boeck te zagen om vervolgens in de ruimte achter te laten als stoeltje. Nu heeft hij twee ‘catsuits’ geknoopt: draagbare netten die het mogelijk maken dat twee mannen elkaar als ladder gebruiken. Verder zien we van Tim Segers een ‘Bootleg’: laarzen met een daarin verborgen miniCD speler waarmee hij een concert van Herman Dune illegaal heeft opgenomen. Het concert is beluisterbaar. Verder toont Tim Segers een venusbeeldje van schuim.

24) LODE GEENS
Verzamelaar en kunstenaar. Toont hier een compositie met volgens kleur gerangschikt speelgoed. ‘Er zijn verschillende manieren,’ vertelt hij. ‘Ik kan de volgorde van de regenboog gebruiken, maar dan krijg ik meestal last met indigo. Een andere fijne vorm is de volgorde van kleurpotloden, die volledig verschillend is.’

25) RIAAN VAN JAARSVELDT
Toont hier twee werken met een monitor, die allebei op hun zij tegen dezelfde muur staan. Op de eerste monitor zie je een filmpje van twee scheermesjes die rondzwemmen of een paardans uitvoeren in een tegelijk vol en leeglopende badkuip. Op het andere scherm zien we de weerspiegeling van enkele kaarsjes. Door de buiging van het scherm lijken de kaarsjes in orthogonale slagorde te staan. ‘Dit werk kwam voort uit een installatie bij Error One waarbij ik verwacht had dat de bezoekers naar de reflectie in een uitgeschakeld televisiescherm zouden kijken,’ vertelt hij. Ik vroeg mij af hoe ik die weerspiegeling kon zichtbaar maken zonder woorden.’

26) STEVEN ELSEN
Voor een tentoonstelling in Eindhoven verwijderde Steven Elsen een ruit uit een reeks ramen en lapte de andere ruiten zodat alleen een vaag gevoel van tocht de ontbrekende ruit verried. Hier plaatste hij een plexi koker rond een tralie van het WC-raampje. Bij de juiste lichtinval lost de tralie op.
17 juli
dag hans,
ik ben begin september op reis. maar ik zal mijn werk voordien afmaken. zou jij voor mij iets willen opmeten. aan de buitenkant van het gebouw, naast de voordeur zijn drie kleine rechthoekige ramen met twee tralies voor. zou jij het meest linkse raam kunnen opmeten? de ruit zelf en ook de tralies. ik zou graag rond de tralies een glazen of plexi omhulsel willen maken opdat dit reflecteert en de tralies verdwijnen. de afmetingen van het raam zijn nog iets anders daar ben ik nog niet uit.
alvast bedankt
steven

27) LEON VRANKEN
Leon Vranken, de kunstenaar van de verschijning, sculpteerde voor ons een balsahouten, vermoeide ‘aftrekker’.

28) HANS WUYTS
Enkele jaren geleden ontwierp Hans Wuyts voor ‘Spoor Noord’ een sculpturale ingreep die de komst van een nieuw park in Antwerpen moest zichtbaar maken zonder dat het eigenlijke terrein betreden mocht worden. Hij ontwierp een soort van uitkijktoren die was bedoeld als verblijfplaats voor kunstenaars. De vier hoge poten van de toren stonden schrijlings over de betonnen afsluiting. Deze tekeningen zijn snelle schetsen ter ondersteuning van het voorstel dit verblijf, na de openstelling van het park, om te zetten tot een wooneenheid waarin kunstenaars kunnen verblijven en werken. ‘Het moet in eerste instantie een architecturale sculptuur zijn die een sociale gebruikersfunctie heeft,’ schrijft Hans Wuyts. ‘Deze functie kan uitbreiden naar meerdere mogelijkheden: een effectieve residentie voor kunstenaars, een ruimte om kleine lezingen of projectvoorstellen te doen, een outdoor projectieplatform voor film… De residentie zal worden geplaatst in de open ruimte van het park zelf. Ze bestaat uit twee modules. Een betonnen fundering die gegoten wordt en diep verankerd zit in de bodem van het park. Een aantal fundamentele basisonderdelen zullen direct in deze betonnen constructie worden ingegoten. Zoals een slaapcapsule, een kleine kookgelegenheid, een douche, een toilet, een trap naar een hoger gelegen projectieplatform. Op deze fundering wordt de tweede module voorzien: houten geïsoleerde muren, afgewerkt met ramen en deuren. Als na verloop van tijd de sculptuur verouderd is, kan de houten buitenkant verwijderd worden en blijft er een betonnen ruïne over. De ruïne zal nog steeds alle kenmerken tonen van een kleine leefwereld. En zoals elke ruïne sporen van het verleden tonen.’

29) PETER LEMMENS
Deze kunstenaar heb ik nog niet lang geleden ontmoet. Hier toont hij een nieuwe flightcase met opgeklapt deksel, waardoor je in het zwarte schuim uitgespaarde letters kan lezen die de volgende zin vormen: ‘AINTAPROBLEMICANFIXCAUSEICANDOITINTHEMIX. Op een bijbehorende editie lees je een korte beschrijving van allemaal verschillende versies (remixes) van deze song.

30) TOMAS BOIY
In de eerste plaats graficus. Wilde hier konische vergeetputjes maken met een bloembollenplanter. Daarmee doende , kijkend naar de loskomende aardkluiten en een mooie acacia in de buurt, herinnerde hij zich een soort van lingam-vormige vruchtbaarheidsbeeldjes die in India bij bomen geplaatst worden.

31) NADIA NAVEAU
In mei van dit jaar bezorgde Nadia Naveau mij een uit veelkleurig gelaagde plasticine geboetseerde sculptuur die een strijdlustige indiaan met verentooi voorstelde. Het was een prachtig werk, waarin de woestijnroos-structuur die in eerder werk al voorkwam, meer organisch geworden leek. Grappig namaakmarmer en een sculpturaal meesterschap dat vreugde uitstraalt. Twee weken geleden zag ik voor het eerst foto’s van Le salon du plaisir. Ik zat naast de kunstenares. ‘Ze is ontploft,’ dacht ik. We zwegen een beetje terwijl we keken naar de voorbij rollende beelden op het computerscherm. ‘Ik ben ontploft,’ zei ze. ‘Ik heb een vrijheid ontdekt die mij onbelemmerde mogelijkheden biedt.’ De onmiddellijke inspiratiebronnen voor deze wonderlijke verzameling sculpturen waren de ontelbare beeldhouwwerken en decoratieve elementen die Nadia Naveau twee jaar geleden heeft gezien in Chinatown in San Francisco en foto’s van de befaamde negentiende-eeuwse Salons in Parijs. In Chinatown was ze getroffen door de grillige vormen van de werken, maar ook door de witte kleur; in de foto’s van de salons door de wemeling van de witte beelden op een zwarte achtergrond. Beide totaalbeelden heeft ze vermengd met de vormen die in haar vingers zitten en door elkaar geduwd, zoals Luc Deleu onvoorspelbare, maar onzichtbaar berekende volumes ontwerpt door twee verschillende volumes of constructies door elkaar te duwen. Samengevat zou je kunnen zeggen dat Naveau het kleurgebruik van Delacroix heeft omgezet in een manier van beeldhouwen, zoals Camille Claudel haar dat heeft voorgedaan.

32) CELINE FELGA
Franse dame. Maakt schilderijen, waarin strepen en vlakken uit elkaar vallen of naar voren en opzij klappen zodat er geen perspectivische, maar een schilderkunstige ruimte ontstaat. Mijn lievelingsschilderij was een schilderij dat een bibliotheek voorstelde, waarbij de ruggen van de boeken een feestelijke aanleiding hadden gegeven tot het schilderen van dansende kleurstrepen. Voor deze tentoonstelling schilderde ze een werk met een minder ordelijke bibliotheek, waardoor het tuimelen nog vrolijker wordt. Links lijkt Gulliver weg te stappen uit een van de boeken.

33) ILKE DE VRIES
Maakt prachtige videofilms, die ze soms toont in aangepaste installaties. (Bijvoorbeeld een prachtige film, één lange travelling rondom het Antwerpse theaterplein, gefilmd vanuit omliggende appartementen. Hier toont ze op een klein schermpje een filmpje dat ze dit jaar maakte in Rusland.

34) GEERT SAMAN
Geert Saman kende ik van ‘Boxing Day’: een samen met Vaast Colson opgezette, prachtige actie op het plein voor de Antwerpse academie. Hier bracht hij op het raam in Teirlincks bureau een geperforeerde, doorzichtige zelfklever aan. Als je vanop twee meter door het bovenste gaatje kijkt, zie je ongeveer de plek waar hij met een bijzondere handboor een cilindervormige opening in de aarde heeft geschroefd om er een kartonnen kokertje in te laten glijden. Een virtuele waslijn (parasol).

35) JURGEN OTS
In de eerste plaats fotograaf. Bezorgde ons een in drie talen omgezette tekst van Nadine Sp.

36) PAUL HENDRIKSE
U ziet een werk van Paul Hendrikse dat is overgebleven van een tentoonstelling in 2004: een schuin geplaatste zitbank om naar de hemel te kijken. Hendriks had het de laatste maand druk met het voorbereiden van een interventie in het Middelheimmuseum. Hij laat ons kennismaken met een geluidswerk: ‘Dag Hans, ik heb een ander voorstel. Voor de performance in het Middelheim heb ik samen met Nikolaus Gansterer en Martin Nachbar een geluidwerk gemaakt. Dit werk is een selectie van kunstmanifesten die opgeknipt zijn en alfabetisch per zin geordend werden. Het geheel is een vraag-antwoord soort absurd manifest geworden. Het zou leuk zijn dit werk te laten spelen. Is er de mogelijkheid een cd-speler met versterker en twee speakers te organiseren?’

37) DENNIS TYFUS
Dennis Tyfus tekent. Pins, stickers, flyers, posters, platenhoezen. Hij organiseert concerten, maakt en verzamelt lawaai. Zet muziek op vinyl. Hier ziet u zijn laatste editie: een langspeelplaat met muziek van Jos Steen.

38) KENNETH ANDREW MROCZEK
Kenneth Andrew Mroczek creëert ruimtelijke ingrepen, gebruiksvoorwerpen, muurschilderingen en tekeningen op basis van plantenmotieven, de naakte takken van winterse kruinen, spinnenwebben en andere ritmes die het maken van boeiende, sensuele en onvoorspelbare tekeningen, vormen, texturen en voorwerpen mogelijk maken. Zijn droom is her creëren van een drijvend smeedijzeren theehuis. Deed hier twee interventies op de basis van plantenmotieven. De eerste is een schilderij op het raam in Teirlincks bureau. De tweede de toegevoegde elementen aan de trap. Hij hing ook een schilderijtje op in het toilet, waardoor je de ‘decoratie’ van de glazen lampenkap opmerkt.

39) HARM HAJONIDES
Amsterdams kunstenaar. Werkt met de begrippen ‘hard en zacht’. Schrijft ook heel mooi. Toomt ons in het Museum Felix de Boeck twee nieuwe tekeningen.

40) DAMIEN DE LEPELEIRE
Machtig, zichzelf steeds vernieuwend schilder, telkens werk makend op de rand van het voor ons ‘esthetische’ of ‘artistiek’ aanvaardbare. Maakte voor deze tentoonstelling de installatie ‘Sunshine Moonlight Goodtimes Boogie’.

41) WALTER SWENNEN
Walter Swennen maakt schilderijen zonder realistisch perspectief. Hij is een goede, ouderwetse schilder uit de Amerikaanse jaren vijftig. De enige diepte is die van het schilderij. Hij probeert een schilderkunstige ruimte te creëren, die samenvalt met de textuur, die bestaat uit textuur. Een schilderij is geen ‘beeld’, maar een voorwerp met een mentale diepte. ‘Een kunstwerk is een nieuwe textuur die wordt toegevoegd aan de werkelijkheid.’ (Victor Sjklovski.) ‘Van uitstalramen of boekomslagen overgenomen ‘slechte tekeningen’ openen de deur naar een schilderkunstige ruimte. Het schilderij ‘gebeurt’ als gevolg van een onvoorzien ontsporen van de factuur. Swennen toont twee schilderijen. Eén ervan is een uitvergroot fragment van het schilderij van een beroemd schilder wiens naam ik ben vergeten. Het zou Bernard Buffet kunnen zijn, maar dan had ik zijn naam wel onthouden.

42) PHILIPPE VAN SNICK
Maakte vorig jaar een heel mooie tentoonstelling in Mechelen. Toont hier een soort van ‘hoek’, of ‘standaard’ of ‘ijk’. En een film die ik nog niet heb gezien.
Beste Hans, wat jij een ijk noemt of een hoek en een standaard heet ‘Territorium’, een werk uit 1999, de eerste maal getoond in het kader van de Biënnale in Venetië, daarna in Hasselt, bij CCNOA in Brussel, in het SMAK en in mijn studio, steeds in een verhouding tot andere 'vlakken'. Hier in Drogenbos centraal als as waar rond alles draait. Territorium is 183 cm hoog.
De film heet ‘L'arbre tombé’, parallel met de site van het F.B. museum!
Met vriendelijke groeten, Philippe.

43) GUY ROMBOUTS
Guy Rombouts strooide met bloemblaadjes de slagschaduw van een roeiboot op de grond. In het Azart stemt de contour van deze vorm overeen met de letters 'B' en 'L'. Verder staat er een ook een kist die eruit ziet als een stapel latjes (x-en en ypsilons in het Azart) en een zachte, houten sculptuur bevat waarvan de contouren het woord 'hemel' vormen.

43) MARK VAN TICHEL
Mark Van Tichel toont ons enkele van zijn heel fijne, draadvormige ingrepen, die telkens een andere gestalte aannemen. Heel mooi werk.

44) KRIS VANHEMELRIJCK
Maker van toverhulzen van zeewier en schelpen, balancerende steenkoolbrokken, tot vervallen gedoemde grassculpturen. Schildert met dikke, Chinese penselen. Sabelhouwen. Kerven in de hemel. Bedwongen spoken in de nacht. Hier toont hij een geschilderde weergave van een beeld dat hij aantrof op de eerste foto’s van het pas geopende graf van Toutanchamon: de sculptuur van een hond, zittend voor een opengeslagen boek. Verder toont hij ons een in propagandistische stijl geschilderde reisimpressie van een recent bezoek aan het Mexicaanse Oaxaca, dat volledig omsingeld was door met stokken gewapende politieagenten of soldaten.

45) ANN VERONICA JANSSENS
Ann Veronica Janssens trok de zonneblinden omhoog in het Museum Felix De Boeck, zodat er meer daglicht in de kamer stroomt en we de hemel kunnen zien.


Hans Theys, Montagne de Miel, 9 september 2007

Tekst van Inge Braeckman over Small Stuff Three