|
THE MOSS GATHERING TUMBLEWEED
EXPERIENCE
Een tien maanden durende, groeiende tentoonstelling voor Nicc, Antwerpen;
Galeria Klerkx, Milaan en Lokaal_01, Breda.
Samengebracht door Hans Theys en in goede banen geleid door Ruth Loos.
Met werk van (in volgorde van verschijning) Leon Vranken, Damien De Lepeleire,
Boris Beaucarne, Koen Deprez, Philip Catherine, Geert Goiris, Panamarenko
(Afwasbak), Jürgen Ots, Bernd Lohaus, Philip Janssens, Yu-Sheng Ho, Austin
Shull, Danny Devos, Fanny Zaman, Dennis Tyfus, Tomas Boiy, Michel François,
Christophe Terlinden, Ann Veronica Janssens, Walter Swennen, Dimitri
Vangrunderbeek, Boy en Erik Stappaerts, Luc Deleu & TOP Office, Viviane
Klagsbrun, Tim Segers, Lode Geens, Guy Rombouts, Anne Daems, Kenneth Andrew
Mroczek, Xiao Xia, Joaquim Pereira Eires, Lieven Segers, Jan Kempenaers, Clarina
Bezzola, Andy Wauman, Xavier Noiret-Thomé, Machteld Bernaert, Lucia Bru, Ane
Vester, Nadia Naveau, Céline Felga, Erwan Maheo, Martin Maloney, Pol Matthé,
Vaast Colson, Wouter Bolangier, Fred Bervoets, Kris Vanhemelrijck, Marc Van
Tichel, Chris Straetling, Harry Heirmans, Giles Thomas, Roel Jacobs, Lionel
Estève, Robert Suermondt, Filip Denis, Christian Van Haesendonck, W. Vynck,
gerlach en koop, Olivier Stévenart, Tamara Van San, Koen Theys, Monica Droste,
Michel Frère, Francis Jacoby, Teatske Burgerjon, Paul Casaer, Tim Knapen, Lara
Dhondt, Idriz Jossa en Rik Wouters.
Van 28 februari tot en met 31 december 2007.
Over The Moss Gathering Tumbleweed Experience (Een zich verplaatsende wolk
van afvalproducten)
In het begin van de jaren zestig woonde Andy Warhol samen met zijn moeder,
Julia, die hem was achterna gereisd vanuit hun thuishaven Pittsburgh. Hij maakte
reclamewerk voor winkels en damesbladen door beelden te decalqueren uit boeken
die hij leende van de bibliotheek en nooit terugbracht, omdat hij niet wilde dat
iemand de oorsprong van de beelden achterhaalde, maar ook omdat hij moeilijk
dingen kon lossen. Hij verzamelde graag voorwerpen en mensen rond zich. Als hij
’s morgens zijn veters had gestrikt, dan knipte hij ze gelijk met een schaar. De
eindjes hield hij bij. Als Julia in huis voorwerpjes vond waarvan ze niet wist
waar ze thuishoorden (gebruikte bioskoopkaartjes, veters, elastiekjes of
bankbriefjes), dan spelde ze die op haar jurk met een veiligheidsspeld. Zo
wandelde ze rond als een groeiend archief van misplaatste voorwerpen die haar
bedrijvige zoon als een spoor van afval achterliet. Een zichzelf optuigende
kerstboom struikelend door de ruimte.
Hans Theys, Montagne de Miel, 31 december 2006
LIJST VAN TENTOONGESTELDE WERKEN
1. LEON VRANKEN
De tentoonstelling werd opgebouwd rond de sculptuur ‘Oak Rumble’ van Leon
Vranken. Die sculptuur is nu verhuisd naar een andere tentoonstelling. U ziet
wel nog de sculptuur ‘Neder Mind the Steps’ (2006), voor het eerst getoond in
het Muhka, op uitnodiging van Philip Janssens. De sculptuur bestaat uit een
stansoen en een turkooiskleurige ballon die tussen de stansoen en de zoldering
geklemd zit, alsof het gebouw op de ballon rust.
2. DAMIEN DE LEPELEIRE
Damien De Lepeleire is een Brussels schilder. Zijn werk is zowel strak als
poëtisch, altijd balancerend op de rand van wat vandaag verdraaglijk is voor het
oog. In deze tentoonstelling vinden we werken die voortvloeiden uit het
schilderen van Chinese landschappen en bomen, het kopiëren van platenhoezen en
het met aquarel oproepen van de lichteffecten op bronzen sculpturen.
3. BORIS BEAUCARNE
Van Boris Beaucarne is er geen werk te zien. Hij was de eerste kunstenaar aan
wie ik dacht als antwoord op ‘Oak Rumble’. Hij maakt tekeningen met balpen en
doordrukken die ontstaan door te tekenen op verschillende vellen carbonpapier
die hij naast elkaar legt, zodat er witte spleten tussen de verschillende delen
van de tekening ontstaan. Boris is vaak op reis, zodat ik geen tekening van hem
kan bemachtigen. In Milaan hebben we een groene tekening van een papegaai
getoond.
4. BERND LOHAUS
Van Bernd Lohaus zien we een bronzen sculptuur die bestaat uit drie replica’s
van mandarijnenkistjes. De sculptuur is een architecturaal model, een architraaf
die een kier overwelft, een hunebed, een rustpunt.
5. KOEN DEPREZ
Deprez zijn werk vertrekt van het beeld van het ‘cultuurloze landschap’ dat hij
voor het eerst heeft ervaren als bemanningslid van een pantservoertuig. Dit
beeld maakt het hem mogelijk de architectuur, de stedenbouwkunde, de kunst en de
literatuur op een nieuwe, onthechte manier te benaderen. Zijn werk ligt aan de
basis van mijn beslissing de tentoonstelling aanvankelijk uitsluitend samen te
stellen met zwart-witte en hout- of goudkleurige werken. Op zijn zestiende zag
hij in het Paleis voor Schone Kunsten de ‘Afwasbak’ van Panamarenko. Later ging
hij houden van de meren met immer bewegende, drijvende bergen in IJsland. Dit
perspectivische glimmende spiegelende beeld vind je terug in de maquette en de
nachttekening. Koen Deprez is ook de auteur van een prachtbrief aan Adolf Loos,
waarin hij het recht op niet-functionele vormen opeist. Koen Deprez’ poëtica
ligt mee aan de basis van mijn wens een tentoonstelling op te bouwen die tracht
aan te tonen dat het woord ‘decoratief’ inhoudsloos of onbruikbaar is. Elke vorm
valt samen met een inhoud. Elke vorm grijpt in op de werkelijkheid of onze
waarneming ervan.
6. GEERT GOIRIS
Van Geert Goiris is de foto ‘North Sea’ te zien, een (trage, onbelichte)
nachtopname van een door hoekige, zwarte schaduwen doorsneden, witte
strandcabine. Ik ontmoette Geert Goiris voor het eerst in 2001, toen hij mij
voornamelijk foto’s toonde die hij in IJsland had gemaakt. De overeenkomst
tussen zijn foto’s en het werk van Koen Deprez is prangend.
7. WALTER SWENNEN
Walter Swennen maakt schilderijen zonder realistisch perspectief. Hij is een
goede, ouderwetse schilder uit de Amerikaanse jaren vijftig. De enige diepte is
die van het schilderij. Hij probeert een schilderkunstige ruimte te creëren, die
samenvalt met de textuur, die bestaat uit textuur. Een schilderij is geen
‘beeld’, maar een voorwerp met een mentale diepte. ‘Een kunstwerk is een nieuwe
textuur die wordt toegevoegd aan de werkelijkheid.’ (Victor Sjklovski.) ‘Van
uitstalramen of boekomslagen overgenomen ‘slechte tekeningen’ openen de deur
naar een schilderkunstige ruimte. Het schilderij ‘gebeurt’ als gevolg van een
onvoorzien ontsporen van de factuur. Swennen toont drie werken. Het eerste is
een zwart-wit werk, waarbij een vroeger onzichtbare, onderliggende notitie in
zwarte alcoholstift geleidelijk door de witte bovenlaag breekt. We zien de
geboorte van een zichzelf revelerend palimpsest. Een gloren. Een schilderij dat
nog in de maak is. We weten nog niet hoe het zichzelf zal vormgeven... Het
tweede werk is een schilderij op doek dat een ‘Bras d’honneur’ voorstelt. Het
derde werk is een zelfklevend rood leeuwtje dat model stond voor de figuur op
een groot schilderij.
8. TOMAS BOIY
Tomas Boiy toont een ets die hij maakte door de gekraste, stalen vloer van een
fabriek als druksteen te gebruiken. (Hij brengt inkt aan op de vloer en legt er
dan papier over.) De krassen zorgen voor de matière, de fond van de ets. Hij
toont ook de metalen vloerplaat waarop de ets werd gemaakt en een groot doek dat
bestaat uit samengelegde, opgehoogde etsen.
9. DANNY DEVOS
Toen deze tentoonstelling een aanvang nam was Danny Devos bezig met zijn
langdurige performance-sculptuur “Diggin’ for Gordon” (ondermeer een hommage aan
Gordon Matta Clark), die ik permanent zichtbaar wilde maken via een monitor die
aangesloten was op een webcam. De ‘ErdEcke’ bestaat voornamelijk uit donker,
bijna goudkleurig schelpenzand dat afkomstig is van een strand onder Antwerpen.
De derde bijdrage van Danny Devos is het speciaal door mij gevraagde, uit 1989
daterende werk ‘Black Dahlia’, waarop twee verroeste messen eeuwig heen en weer
zagen voor de zwaar omlijste gezichten van de dame in kwestie. Kieren en
snijvlakken, boven de goot.
10. PHILIP JANSSENS
Janssens maakt deel uit van de groep ‘Parafernalia’, die een soundtrack
verzorgde op de eerste opening. Verder is er van hem een gekleurde lichtvlek te
zien, afkomstig van vier op de grond rustende schijnwerpertjes én een
‘Sint-Maarten’: twee dooreengevlochten beelden van klassieke schilderijen.
12. BOY EN ERIK STAPPAERTS
Van Boy en Erik Stappaerts is een potloodtekening te zien die een ideaal atelier
in de bergen voorstelt.
13. ANNE DAEMS
Anne Daems maakt tekeningen waarin haren die zijn achtergebleven in een wasbak
gaan lijken op krassen in een vloer, krassen in het ijs, potloodlijnen. Het
potlood als schaats. De lijn als kier.
14. KENNETH ANDREW MROCZEK
Kenneth Andrew Mroczek creëert ruimtelijke ingrepen, gebruiksvoorwerpen,
muurschilderingen en tekeningen op basis van plantenmotieven, de naakte takken
van winterse kruinen en andere ritmes die het maken van boeiende, sensuele en
onvoorspelbare tekeningen, vormen, texturen en voorwerpen mogelijk maken. Eerst
hebben we vooral tekeningen op papier getoond. Mroczek maakte muurtekeningen in
de tentoonstellingsruimte en in het toilet. Er zijn ook werken op papier, hout
en doek te zien.
15. DENNIS TYFUS
Dennis Tyfus maakt prachtige, monumentale tekeningen waarin rimpels,
zweetdruppels, puisten, sproeten, poriën, opzwellende aders, schubben,
baardstoppels, tranen, pluimen en dierenvachten elkaar ontmoeten in het
positieve en negatieve kantelen van een fictieve ruimte. Hij maakte een
muurtekening.
16. GUY ROMBOUTS
Guy Rombouts voegde twee delicate, als spiegels tegen over elkaar opgehangen,
uitgeknipte, witte zinnen in het Azart toe, waarvan de ene zin leest als ‘Leegte
is vorm’ en de andere als ‘Vorm is leegte’. Verder zien we van hem een rode
tumbleweed-sculptuur die aan een ketting van elastiekjes hangt.
17. ANN VERONICA JANSSENS
Ann Veronica Janssens toont een opgerolde strook geperforeerd brons, een
mini-versie van ‘Pluie Météorique’ en een ‘Projectie’: een altijd bewegende,
rode schaduw.
18. DIMITRI VANGRUNDERBEEK
Delicaat operateur. Roostertjes van aan elkaar gekleefde, in écoline gedrenkte
houten stokjes. Verder is er van hem een ‘dipping’ te zien: een lamp die één
keer gedeeltelijk in rode verf werd gedompeld en ons zo een virtuele doorsnede,
een nieuw volume voorstelt.
19. YU-SHENG HO
Yu-Sheng Ho toont een gefilmd zelfportret waarin we zien hoe hij het scherm
tegelijk wit en zwart schildert, zichzelf weg schildert en tevoorschijn tovert.
We tonen ook een dvd waarop we hem op water zien schilderen met Oost-Indische
inkt.
20. VIVIANE KLAGSBRUN
Viviane Klagsbrun toont een kleine potloodtekening die een bukkende vrouw met
loshangend haar voorstelt. De tekening lijkt uiteen te vallen in de striemen van
een vallende haardos. Verder zien we een schilderij met streepjes en veel rood.
Ik schreef ooit dat Viviane Klagsbrun ‘scheve schilderijen’ maakte. Hier kan u
dat niet zien. Vaak gaat het om potloodtekeningen die als slecht zittende kleren
omhangen, bedekt of versterkt worden door kleurvlakken, stippen, vegen en andere
verfzaken. Een indringende wereld, opdoemend uit een persoonlijke, gedurfde
vorm. Ten slotte is er het schilderij met de papegaai.
21. AUSTIN SHULL
Austin Shull toont een filmpje waarin we hem op vijf minuten tijd, zoals een
native american, een houtvuur zien stoken voor een tot prentbriefkaart
gereduceerd Washington, dat op een grafische manier doorsneden wordt door een
horizonlijn met voorbijsnellende voertuigen, een oorlogsmonument in de vorm van
een minimale obelisk en een straatlantaarn in retrostijl. Shull maakte ook een
film die ‘Digging for Water’ heet, waarin we hem in de rotsachtige Amerikaanse
bodem zien graven tot hij op water stuit, enkele plastic flessen vult en de put
weer toegooit. We lieten een van deze flessen overkomen uit New York.
22. MICHEL FRANÇOIS
Michel François toont een prachtige, aan ijzerdraden hangende tros polyester
vormen die doen denken aan gloeilampen en die hij ‘Bulbes’ noemt en die dateren
van 1996. Veel transparante vormen, één zwarte. Spiegelpaleizen, toonkastjes,
lichtsculpturen. Er is ook een rode ‘Bulbe’ te zien en een nieuwe, met
fluokleuren getinte, gipsen sculptuur die hij speciaal voor deze tentoonstelling
maakte.
23. CHRISTOPHE TERLINDEN
Ik ken het werk van deze kunstenaar, de ‘ontwerper’ van het logo van het Nicc,
niet goed. Zijn werken zijn vaak minimaal, maar sensueel en/of grappig. We zien
een TV-multiple en twee imitatie-zonnepanelen, die zijn voortgevloeid uit een
project in Frankrijk, waar hij een oude elektrische torenklok wilde laten
renoveren en van stroom voorzien door middel van zonnecellen. Verder bracht
Terlinden een zelfklever met zelf ontworpen Europese vlag aan op de carrosserie
van mijn bescheiden gezinswagen. We herkennen ook zijn visitekaartje in het werk
van Olivier Stévenart.
24. OLIVIER STEVENART
Olivier Stévenart, Technicien de Surface et Ambassadeur, toont hier een montage
met visitekaartjes. Prachtig werk maakt hij, dat vroeger vertrok vanuit de
praktijk ruimtes op te frissen en daarin mensen te ontvangen.
25. MACHTELD BERNAERT
Schilderijen met blauw en grijs Vichy-motief en een werk met verticale strepen.
26. LUCIA BRU
Een met grafiet gemaakte spiegel.
27. XIAO XIA
Chinees schilder die lange tijd in België heeft gewoond en Damien De Lepeleire
de beginselen van de Chinese traditie heeft bijgebracht. Rode monochroom.
28. ANDY WAUMAN
Zwarte steenkool, donker metaal, scherp en hard, woorden. Nacht. Toont een grote
pin (button).
29. XAVIER NOIRET-THOME
Frans schilder afkomstig uit het noorden van Frankrijk. Woont in Brussel. Vrije
schilderijen, verrijkt met kralen, glitterdingen en andere blinkende zaken,
vooral sinds de geboorte van zijn dochter Marie en zijn verblijf in Rome.
Muntstukken die uit de sculptuur van Ann Veronica Janssens afkomstig kunnen
zijn. Nachtelijke hemels. Drie met een parelsnoer omhangen aardappelen,
luisterend naar de naam ‘La muse amputée’. Twee schilderijen.
30. CLARINA BEZZOLA
Woont in New York. Performance-kunstenaar. Dit jaar te gast bij Lokaal 01,
uitgenodigd door Frederik Vergaert. Tijdens de performance plukt ze, op
ingewanden lijkende poppen uit haar grote lijf en gooit ze deze rond zich. Deze
pop komt uit haar buik.
31. JURGEN OTS
Reizend kunstenaar? Ontmoet via het internet. Bezorgde ons een prachtige foto
voor Tumbleweed Spin Off in Milaan, voorstellende een door de hitte gerimpeld
zwart plastic oppervlak. De foto is helaas in Milaan blijven plakken. Nog een
grote kleurenfoto, toch, aan het begin van de tentoonstelling: ‘Cœur’ uit 2007.
32. TIM SEGERS
Nettenknoper en stut-kunstenaar Tim Segers maakte een sculptuur die bestaat uit
één donkergroen touw. Hij toont ook een schilderijtje van een roze cadillac en
een schaalmodel van een ‘droomtrap’-duwdoosje of lift. U mag erop duwen om de
lift in werking te zien.
33. NADIA NAVEAU
Nadia Naveau toont de roze polyester sculptuur ‘Shirley’s Temple’. Model voor
een sculptuur ter grootte van de Neptunus op de Marnixplaats.
34. CELINE FELGA
Frans kunstenaar. Toonde drie maand lang het schilderij ‘Rubens’, waarin de
zwarte en witte opdruk op de schouders van een rood T-shirt zich losmaken van
het onderwerp en de autonome ruimte van het schilderij gestalte geven. Ik heb
het schilderij even weggenomen, omdat ik er geen goede plaats voor vond.
35. CHRIS STRAETLING
Tovenaar, meester-drukker, bezieler van de voormalige Galerie Inexistent
(organisator van een van de eerste individuele tentoonstellingen van Ann
Veronica Janssens in 1988) en (samen met Harry Heirman) motor achter Factor 44.
Werkt onder pseudoniemen. Schrijft ook recensies van tentoonstellingen. Ik ken
zijn werk niet goed. Leerde hem eerst kennen als vriend van Guy Rombouts en
Monica Droste. Zag hem ooit een zin in het Azart schrijven met zand. Kreeg van
hem een prachtige film over het eerste toonmoment van Tumbleweed, met Philip
Catherine. En een gebroken rode reflector. En een soort vleermuis-salami om aan
een gele buis te hangen. Een zelfgemaakt voorwerp waarvan hij dacht dat hij het
al jaren geleden uit zijn leven had verwijderd tot hij het toevallig terugvond
op de dag dat ik hem uitnodigde voor Tumbleweed.
36. HARRY HEIRMANS
Berchems kunstenaar. Performance man. Bezieler van Factor 44. Toont vier
collages met grijns en een assemblage met grijnzend masker.
37. LODE GEENS
Toont een ‘zwerm’ gekleurde voorwerpjes.
38. ANE VESTER
Maakt werken met kleur. Vroeger werd uit gekleurde oppervlakken een woord
uitgespaard dat een voorwerp opriep dat je meteen met die kleur kon verbinden.
(Bijvoorbeeld de kleur paars en het woord KLOMPEN.) Maakt ook prachtige foto’s
en dia’s van monochrome voorwerpen in hun omgeving. Maakt nu werken waarin
stalen van haar kleurenwoordenboek gecombineerd worden.
39. LIONEL ESTEVE
Maakt wonderlijke, speelse, fijne sculpturen. Het werk in de tentoonstelling is
een nederig kleurenpaleis. Een geschenk voor Ann Veronica Janssens.
40. ROBERT SUERMONDT
Brussels schilder. Het werk in deze tentoonstelling werd voorgesteld door Xavier
Noiret-Thomé.
41. ROEL JACOBS
Fotograaf en bomenliefhebber. Ik vond dit een prachtige foto, die meteen begint
te babbelen met de overige werken (het schilderij van Suermondt, de
nachttekening van Koen Deprez, de bomen van De Lepeleire enzovoort).
42. LUC DELEU EN TOP OFFICE
Van Luc Deleu en TOP Office tonen we een tabel van De Onaangepaste Stad. Deleu
kwam ons ook vertellen wat de stand van zaken was van zijn nieuwe avontuur
‘Universal Space’ en liet daarbij een nachtelijk projectvoorstel achter.
43. JAN KEMPENAERS
Schijnbaar neutrale, objectieve fotografie. Politiek en poëtisch geïnspireerd.
Radicaal. De geboorte van de foto uit de nacht telkens herhaald.
44. JOAQUIM PEREIRA EIRES
Ik ken zijn werk niet goed. Hij toonde mij een één vierkante meter grote pixel
die hij heeft aangebracht in de Brusselse Wetstraat. Zichtbaar voor een
satelliet. Bracht er enkele aan op het dak. Toont ook een filmpje waarin op dit
dak wordt ingezoomd.
45. CHRISTIAN VAN HAESENDONCK
Tekenaar van randverschijnselen, marginalia, aan de kant gezette tekens, als het
vel op de melk aan de kant gestroopt, stopgezet. Radicale poëzie. Eén deel van
een drieluik, voorstellend een dame of madonna.
46. ERWAN MAHEO
Afkomstig uit Frankrijk. De eerste werken die ik van hem zag waren een soort van
ruimtelijke avonturen of scenario’s omgezet in indiaan-achtige, bestikte
lappendekens, in een Antwerpse galerie. Daarna gezien een subliem werk: een aan
tientallen nylondraden opgehangen witte doek met rode binnenkant. Mooie
ringetjes voor de ophanging. Een holle, rode berg. Hier een video met een
mannetje dat een kuil graaft. Ook een blauwe sculptuur en een ‘vanitas’ op een
verkreukte, metalen ondergrond.
47. MARTIN MALONEY
Stoel die Martin gebruikte om planken te zagen. Toegevoegd door Pol Matthé.
48. WOUTER BOLANGIER
Kameraad. Teler van beelden. Tsjechisch glas, voorzien van een verdacht opwaarts
druipen, een binnendringen of uitstulpen. Zwart en doorzichtig. Twee.
49. W. VYNCK
Dichter en maker van miljoenen foto’s, ontmoet via het internet.
50. gerlach en koop
Fijnzinnig kunstenaarsduo. Literair bevlogen, precies, poëtisch. Makers van
spiegelpaleizen waarin de spiegels minimale, heterogene voorwerpen zijn. Hier
tonen ze een werk dat ze twee maanden geleden toonden in het Haagse ‘Stroom’:
een tekeningetje van een venster met gordijnen en een kamerplant, dat ze hebben
aangetroffen in de linkerbenedenhoek van een gevonden ordner, wordt
gereproduceerd op een groot wit vel, dat onder een afbeelding van de ordner
wordt tentoongesteld.
51. FILIP DENIS
Toont schilderij van rood ‘basketschoentje’.
52. GILES THOMAS
Engels schilder, beeldhouwer en muzikant. Brengt eerbetoon aan zijn buurman
Gust.
53. FRED BERVOETS
Maker van mannekensbladen. Boogschutter. Gaf ons een zwart-wit portret met rood
met als vermelding op de achterzijde: ‘Zelfportret van mijzelf heel lang
geleden’. Leon Vranken merkte op dat het afgebeelde figuurtje op Donald Duck
lijkt.
54. KRIS VANHEMELRIJCK
Maker van toverhulzen van zeewier en schelpen, balancerende steenkoolbrokken,
tot vervallen gedoemde grassculpturen. Schildert met dikke, Chinese penselen.
Sabelhouwen. Kerven in de hemel. Bedwongen spoken in de nacht.
55. MARC VAN TICHEL
Toont een minimalistisch spinnenweb in de bovenhoek (een rode en en blauwe
cirkel) en een transparant voorwerp met rood vliegend tapijtje.
56. POL MATTHE
Pol Matthé maakte enkele jaren geleden vier tafels en vier stoelen met een blad
dat werd afgewerkt met schuurpapier. Een uitnodiging voor kaartspelers. Een tot
voorwerp geworden zwart-wit foto of ranzige fotokopie. Helaas wilde hij deze
sculpturen niet tonen, omdat hij als lid van het bestuur van het Nicc geen
dubbelzinnige situatie wilde creëren. Jammer voor de toeschouwer en de
tentoonstelling, maar goed voor het Nicc, vond ik. ‘Beste Hans, ik had heel
graag mijn schuurpapieren tafels verplaatst, maar aangezien ik deel uitmaak van
de huidige raad van bestuur zou het erg inconsequent zijn om op deze manier deel
te nemen en op een manier zelfs ingaan tegen mijn oorspronkelijk idee, namelijk
waarom en hoe iets te veranderen in, aan, en met het Nicc. Ik hoop dat je
begrijpt dat ik graag een gezonde positie/afstand behoud ten opzichte van de
concrete uitwerking van het artistieke debat. Groet, Pol.’ Voor ‘Tumbleweed Spin
Off’ in Milaan bood hij aan de werken samen met Lieven Segers en Vaast Colson
naar Milaan te brengen. Daar heb ik hem ervan kunnen overtuigen toch een
sculptuur te tonen: ‘Une scopae une paletta’. Dit prachtige werkje is vandaag
niet te zien.
57. VAAST COLSON
Vaast Colson maakt krachtig, economisch, poëtisch werk, de geschiedenis in zich
dragend en toch voortschrijdend. Hij toont niets, want hij is net als Pol Matthé
lid van het bestuur van het Nicc. Ik hou heel veel van zijn werk. Voor
‘Tumbleweed Spin Off’ in Milaan heeft hij wel een sculptuur getoond die ik in de
juiste hoek heb mogen trappen. Samen met Lieven Segers en Pol Matthé heeft hij
de Metodo della palla-pazza (de botsbal-methode) bedacht en uitgevoerd om een
basisritme te creëren voor de tentoonstelling in Milaan. Vandaag niets te zien.
58. LIEVEN SEGERS
Tekenaar-dichter en cineast. Ontwerper en executeur van de Metodo della
palla-pazza. Heeft zijn blauwe busje (camionette) in Milaan achtergelaten om de
ingang van de galerie sculpturaal gestalte te geven. Prachtige tekening van
nacht gemaakt.
59. TAMARA VAN SAN
Maakt prachtige sculpturen. Kreeg een uitnodiging in te grijpen wanneer ze daar
de tijd voor heeft. In Lokaal 01 bracht ze een groot deel van de tweede
verdieping met een prachtige, tedere en tegelijk radicale sculptuur.
60. KOEN THEYS
Toont de dvd ‘Painting with Picasso’.
61. MONICA DROSTE
Maakte prachtige structuren/sculpturen in verdiepingen, waarvan elke nieuwe laag
een extra zijde krijgt. (Eerst een driehoek, dan een vierhoek, dan een vijfhoek,
etc.) Hier een prachtige uiteenneembare versie met holle, getinte bamboestokjes.
Ook een versie waarbij de veelhoekjes elkaar in willekeurige orde opvolgen en
een snoertje vormen.
62. MICHEL FRERE
Bronzen kop.
63. FRANCIS JACOBY
Zonder titel (Droom). Reeks van vier foto’s.
64. TEATSKE BURGERJON
Teatske Burgerjon maakt lange fietstochten. Onderweg raapt ze stokjes op die ze,
thuisgekomen, aan tafel, beschildert met gouacheverf. Dat deed ze al toen ze zes
was, met verf die ze in het atelier van haar moeder vond. Onlangs kwam ze een
oudere dame tegen, in Leeuwarden, die haar bij zich riep en een beschilderd
stokje toonde dat ze al vijftien jaar in haar beurs bewaarde. Soms stelt ze deze
stokjes tentoon met tekeningen op basis van hartslaggrafieken. Wanneer deze
grafieken naar beneden tuimelen, weet je dat ze stopt omdat ze iets heeft
gezien. Ze maakt dan een foto of raapt een stokje op. Tim Segers: ‘Het zijn
droompoppetjes, mijlpaaltjes, ventjes, fietsroute-markeerders. De gaten in de
grafieken wijzen op de momenten waarop je foto’s hebt gemaakt, maar we kunnen er
ook zelf iets bij verzinnen, of dromen. Dromen om gaten te vullen...
65. PAUL CASAER
Toont vier recente sculpturen. ‘America, America’ (het werk met de grote
pretzels), ‘Black Sunday’, ‘Memory Stick’ en ‘Chrome Leftover’.
66. TIM KNAPEN
Tim Knapen toont ‘Godmode’, een interactieve toverlantaarn gemaakt van een
videocamera en een fotokopieerapparaat.
67. LARA DHONDT
Lara Dhondt maakt prachtige zwart-wit foto’s van zelf geënsceneerde
schuilplaatsen.
68. RIK WOUTERS
Bronzen kop.
Over de meeste van deze kunstenaars en hun werk kan u meer teksten en beelden
vinden op de website www.hanstheys.be
Hans Theys, Montagne de Miel, 16 november 2007 |
 |
|
September 6th 2007 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
Lode Geens and Guy Rombouts |
|
|
 |
|
Wouter Bolangier |
|
|
 |
|
Kenneth Andrew Mroczek |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
Damien De Lepeleire, Danny Devos, Ann
Veronica Janssens |
|
|
 |
|
Oak Rumble by Leon Vranken |
|
|
 |
|
|
 |
|
Dimitri Vangrunderbeek |
|
|
 |
|
Anne Daems Walking |
|
|
 |
Anne Daems, Kenneth Andrew Mroczek,
Fanny Zaman, Walter Swennen |
|
|
 |
|
Kenneth Andrew Mroczek |
|
|
 |
|
Damien De Lepeleire |
|
|
 |
Walter Swennen, Philip Janssens, Koen Deprez,
Damien De Lepeleire, Austin Schull |
|
|
 |
|
Michel François, Bernd Lohaus, Geert Goiris |
|
|
 |
|
Leon Vranken, Hans Theys en Lode Geens |
|
|
 |
|
Kenneth Andrew Mroczek, Danny De Vos |
|
|
 |
|
Fanny Zaman walking over a work by Tom Boiy |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
Kenneth Andrew Mroczek |
|
|
 |
|
Clarina Bezzola |
|
|
 |
|
Danny Devos and Austin Schull |
|
|
 |
|
Photograph by Elisabeth Ida |
|
|
 |
Michel François, Red Bulb, 1996.
Photograph by Elisabeth Ida |
|
|
 |
Andy Wauman, Oxydate
Photograph by Elisabeth Ida |
|
|
|
|
 |
|
Photograph by Elisabeth Ida |
|
|
 |
|
Photograph by Elisabeth Ida |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
Dimitri Vangrunderbeek, Red Dipping, 2001 |
|
|
 |
|
Xavier Noiret-Thomé, Ida |
|
|
 |
|
Walter Swennen |
|
|
 |
|
Lode Geens, Zwerm, 2006 |
|
|
 |
Hans Theys filming Philip Catherine at
Tumbleweed.
Photograph: Damien De Lepeleire |
|
|
 |
Philip Catherine at Tumbleweed.
Photograph: Damien De Lepeleire |
|
|
 |
Walter Swennen and Danny Devos
Photo: amvk |
|
|
|
|
 |
Walter Swennen at Tumbleweed, March 25th 2007
Photo: Roel Jacobs |
|
CLICK HERE TO SEE IMAGES OF THE
SHOW IN BREDA
CLICK HERE TO SEE IMAGES OF THE
SHOW IN MILAN
Text by Ruth Loos
about
Tumbleweed
Tekst van Ruth Loos over
Tumbleweed
Tekst van Inge Braeckman
over Tumbleweed
Text van Paul
Ilegems over Tumbleweed
Concepttekst door Hans Theys
CLICK HERE TO VIEW MOVING IMAGES OF PERFORMANCES AT TUMBLEWEED
|