Lode Geens
 

Hans Theys


Voorbij de nostalgie getilde rekwisieten
Enkele woorden over het werk van Lode Geens


Het eerste werk van Lode Geens dat ik heb gezien, nu enkele jaren geleden, was een brug voor een autosnelweg die was opgebouwd uit op elkaar gestapelde miniatuur autowrakjes. Ik was bang een zoveelste jonge kunstenaar ontmoet te hebben die nooit verder komt dan het herschikken van zijn oude speelgoed. Sindsdien heeft Lode Geens mij keer op keer verrast, op een manier waarop alleen echte kunstenaars dat kunnen: op een onvoorspelbare manier telkens nieuwe varianten verzinnen op basis van enkele eenvoudige basisgegevens. Een gedeeltelijk afgerold tapijt waarop een aantal stukken speelgoed verzameld staan; veertig gekleurde miniatuurvoorwerpjes die als een bijenzwerm zijn neergestreken op een muur; 2262 kleine stukken speelgoed die in orthogonale slagorde de kruispuntjes van een tegelvoer bezetten: een soort van concreet ‘morphing’-effect, waarbij de blauwe, gele en rode badeenden, elk met hun specifieke vorm, op een vervreemdende manier naar elkaar knipogen.

Vorig jaar werd Lode Geens rekwisietenman op de set van het populaire televisieprogramma Thuis. Hij toonde ons een sandwich waaruit Simoneke een hap had genomen en toonde ons de handgeschreven brief waarin een van de personages het uitmaakt met zijn geliefde. Naast de tentoongestelde brief zagen we het in een lus gemonteerde fragment uit de soap waarin de ongelukkige, jonge vrouw, zittend op haar bed, het vreselijke nieuws afleest van het geruite blaadje papier.

Geens maakt ook wonderlijke collages op basis van beelden die hij uit eerste drukken van het stripverhaal Kuifje knipt.

Voor dit nummer van Nieuwzuid keert hij terug naar zijn voorliefde voor het kleine speelgoedartikel: ‘Ik wilde dat het doorbladeren van het tijdschrift leidde tot verrassingen,’ vertelt hij. ‘Ik wilde een luchtige wervelwind creëren. Een nieuwe versie van de bijenzwerm die ik vorig jaar op de muur heb gekleefd. Ik heb mij nog eens afgevraagd waarom ik zo gefascineerd ben door dat speelgoed. Ik denk dat ik in de eerste plaats gewoon geboeid ben door voorwerpen. Het werken met playmobil-elementjes stelt mij in staat die voorwerpjes een voor een vast te pakken en te beoordelen op kleur en vorm. Daarom werk ik ook graag op televisiesets. Ik ga op rommelmarkten graag op zoek naar het juiste voorwerp. Ik krijg een kick als ik het ideale object vind. Daarom ben ik ook een tijdje assistent van Guillaume Bijl geweest. Die heeft dezelfde liefde voor objecten. Momenteel ben ik bezig met het aankleden van een set voor het draaien van een oorlogsfilm die met een internationale cast wordt opgenomen in het fort van Wommelgem.’

Na deze film gaat Lode Geens zich concentreren op een tentoonstelling in Antwerpen. De tentoonstelling heet Souvenirs. Hij toont er alle beelden die hij heeft meegebracht van een reis naar Rusland. Zo is er een reeks van 100 ingelijste foto’s van in de straten aangetroffen Lada’s, die door hun voor ons ongebruikelijke kleuren doen denken aan speelgoedautootjes of misplaatste voorwerpen. Daarnaast is er ook een werk te zien op basis van een ontmantelde, Russische atlas. Elk ingelijst beeld toont een kaart van dat land, die naargelang van het onderwerp (landbouw, geologie, industrie) anders is ingekleurd, gearceerd of bespikkeld.

Dit is prachtig conceptueel werk, met mooie readymades, subtiele ingrepen, minimale toevoegingen en onzichtbare variaties. Het is een wondere man, die Lode Geens. Hij lijkt altijd in het ijle te staren, maar in het ijle vindt hij een concentratie van kleuren, vormen en texturen die de oude Mondriaan jaloers zouden maken.


Montagne de Miel, 10 december 2006

ESSAYS BY HANS THEYS

Voorbij de nostalgtie getilde requisieten, 2006

Een strakke assemblage. Over een tentoonstelling/assemblage van Lode Geens, 2008